Post #3 Moja historia.

Tata właśnie przyszedł do mnie do pokoju, spytał się, gdzie szufelka, poszedł do kuchni i o to samo zapytał mojego królika. ._. Dziwne to było. xD

Już ponad 180 wyświetleń stronki! <3 Jutro dam kolejny fragment opowiadania. I opis mojej jazdy w sportowej stajni. ;)) Woaah, się zanudzicie ze mną.

W tym tygodniu nie będę w stajni. Chyba padnę z tęsknoty za końmi. :c
Ale za tydzień pojadę za jaazdę, a za dwa tygodnie na weekend do mojej obozowej stadninki. Dąb. <3 Yeah. ^3^

A może powiem Wam coś o mojej jeździe?
Jeżdżę REGULARNIE od lutego, bo moje pierwsze jazdy miałam w zeszłym roku. Chyba cztery. Potem zrezygnowałam, nie interesowałam się końmi w ogóle. A to przez szanownego pana K.- właściciela stajni, który mnie do tego zniechęcił. W sierpniu 2011 pojechałam do sportowo-rekreacyjnej stajni, gdzie za bardzo mnie olewano i też przestałam. Tam miałam ze trzy jazdy. I nadszedł on- luty. Poszłam do stajni, w której kiedyś rządził pan K. ,ale zmienił się właściciel na panią G. ^^ Było świetnie, tam miałam najwięcej jazd, pomagałam w wolontariacie. Zaczęłam tam jeździć bez lonży, pierwsze galopy.. Sześć jazd tam zrobiło swoje. Do wakacji trzymałam się, jak rzep psiego ogona, gdy zdałam sobie sprawę, ,że tam nie pasuje. Dwie jazdy w mojej drugiej stajni, byłam bardzo chwalona, mówiłam, że jeżdżę od lutego, że dobrze mi idzie.. Potem wakacje.. Trzy tygodnie w stajni. Najcudowniejszej. Stajnia Dąb. Obóz tani, ale najlepszy. Wyjechałam z opanowanym galopem i skokami do 70 cm. Po wakacjach poszukiwanie idealnej stajni. Jazda z koleżanką w małej stajence była super, ale zero techniki. Galop tylko w półsiadzie. Siodłanie koni przez instruktora. Pff. Potem stajnia sportowa. Mnóstwo galopu. Czuję, że tam zostanę.
Nie wiem, czy dobrze napisałam ile miałam jazd, ale ogólnie jest ich 16. 

Teraz przygotowuję się do BOJ. To mój główny cel.

Dobra, na dziś kończę. Idę pracować nad kolejną częścią. Na razie i polecajcie bloga, komentujcie, bla, bla, bla. ; D <3

Post #2 Część Pierwsza

Wszystko zaczęło się, gdy po praz pierwszy ujrzałem świat. Był zupełnie inny, niż się spodziewałem.
W jednej chwili było ciemno, a w drugiej blade smugi światła skąpo padały na mój pyszczek.
Leżałem zdezorientowany na złotej słomie, trząsłem się ze strachu. Byłem gdzieś... W jakimś zamknięciu. Obróciłem malutki łebek. I zobaczyłem ją. Mamusię!
Nachyliła się i zdziwiona patrzyła, kim jestem. Byłem jej pierwszym dzieckiem.
Po chwili, gdy zauważyłem, że jestem otoczony przez błony płodowe, parsknąłem niezadowolony.
 Mamusia pomogła mi się uwolnić. Pierwszy dotyk był niezapomniany. Połączyła nas nierozerwalna więź.
Byłam strasznie głodny. Ale żeby się najeść musiałem wstać, ale nie mogłem. Uczyłem się, ale bez rezultatu.
Patrzyłem zniecierpliwiony na mamę, Ona tylko uśmiechała się i patrzyła na moje nędzne próby.
Obserwowałem, jak ona to robi. Zerkałem z zainteresowaniem na jej czarne nogi i owłosione pęciny.
Moje trudny zauważyła mała dziewczynka. Była drobna, ale kochana. Stała, przytykając nos do kratek
 i troskliwie patrzyła. Chciała wejść, ale bała się, że mamusia jej coś zrobi. Tak mówiły jej lśniące oczy.
 Minęła doba. Dziewczynka nie wytrzymała. Wiedziała, że nie jadłem nic od porodu. Ostrożnie odsunęła zasuwę boksu.
Mama ostrzegawczo skuliła uszy wzdłuż potylicy i puknęła kopytem w ziemię. Mała nie przestraszyła się.

Wiedziała, że strach, tylko pogorszy sytuacje.
Wyciągnęła wolno rękę przed siebie. Mamusia patrzyła na nią swoimi ciemnymi oczyma. Po chwili dziewczynka zbliżyła dłoń do pyska mamy i pogłaskała ją lekko.
Powiedziała, że chce pomóc i chwyciła mnie. Musiałem się postarać dla niej. W końcu we mnie wierzyła bardziej niż ja sam.
"No, dalej, maluszku", szepnęła i próbowała mnie utrzymać. Wiedziałem, że nie jest jej łatwo.
Ale udało się jej, bo w końcu pierwszy raz w życiu piłem pyszne mleko.
Czułem się szczęśliwy, a mój brzuszek był taki pełen!
Od razu położyłem się na ziemi. Gdybym miał wybór wolałbym stać i uczyć, jak się chodzi.
Dziewczynka z zadowoleniem poklepała mnie po szyi i wyszła, kilkakrotnie oglądając się w moją stronę.
Mama zarżała cicho, pytając się, czy wszystko w porządku.
Teraz wie, że możemy jej zaufać...

 

No, i jak? : ) Widzę, że dużo osób mnie odwiedziło. Wow. ^^  Postaram się jutro coś dodać, ale w razie jakieś błędy by były- nie jestem u siebie na kompie i nie ogarniam laptopowej klawiatury mojego taty. x3

Pozdroo, koniarze. <3 Wypowiedzcie się coś! ^^

Post #1 Powitanie

Cześć. 
Nazywam się Laura. Będę tutaj pisać opowiadanie o koniach, raz po raz dodam opisy moich jazd, czy po prostu dnia.
Ale głównie zajmuję się tutaj pisaniem historii, która, mam nadzieję, poruszy wasze serca. 
Pozdrawiam wszystkich, którzy są tu za pośrednictwem "Bo tylko Princess jeżdżą konno". <3
Oprócz jazdy konnej pasjonuję się: fotografią, rysunkiem, sportem oraz pisaniem oczywiście. Raz po raz coś upiekę, ale to rzadkość. ; )
Cóż.. Jestem rocznik '97. 
Jeżeli macie jakieś pytania to śmiało- chętnie odpowiem na wszystkie.

Już dzisiaj pierwsza część opowiadania! 

Pozdrawiam.